سرافراز

حدیثی از امام رضا (ع )

m-kk — Sun, 02 Nov 2008 12:56:18 GMT

عن الرّضا عليه السلام

لايكـون الْمُـؤمـن مُـؤمنـاً حتـى تكـون فيه ثلاثُ خصـال

ـ سنّة من ربّهـ وسنّة من نبيّه ـ و سنّة من وليّه فـَامّا السّنة مـِن رَبّه فكتمان سـرّه -

و امّـا السّنة من نبيّه فمـُداراة النّاس -

و امّـا السّنه مـن وليّه فـاصّبـر فـى الْبـأسـاء و الضّـرّاء -

امام رضا عليه السلام فرمود

مـومـن ، مـومـن واقعى نيست، مگـر آن كه سه خصلت در او بـاشــد -

سنتـى از پـروردگـارش و سنتـى از پيـامبـرش و سنتـى از امـامـش -

اما سنت پروردگارش، پـوشاندن راز .

اما سنت پيغمبرش ، مدارا و نرم رفتارى با مردم .

اما سنت امامـش ، صبر كردن در زمان تنگدستـى و پريشان حالى است .

اصـول كـافـى, ج 3,ص 339 و تحف العقـــول, ص 442

یوسف (ع) نگاه نکرد که زنا نکرد......

m-kk — Sat, 21 Jun 2008 13:16:18 GMT

روزی امام صادق (ع) رو به یکی از یارانش کرد و گفت : آیا می دانی که چرا یوسف (ع) در آن مکانی که زلیخا آنجا را خلوت کرده بود و التماسش می کرد که با او زنا کند ، اما یوسف با او زنا نکرد ؟ ! او گفت : نه .

و اما آن امام بزرگوار گفتند: یوسف (ع) در تمام آن مدتی که غلام و نوکردر قصر بود هیچگاه چشم به زلیخا ( نامحرم ) ندوخت …..

آری ، اگر آدمی در منجلاب فساد فرو می رود و هوای نفس او را بیچاره کرده به خاطر نگاه آلوده است .

در آخر:

خدایا ، خداوندا به ما یاری ده تا نگاه خود را کنترل کنیم.

خوشا به حال صابرین

m-kk — Tue, 13 May 2008 16:09:18 GMT

آیات زیر آیاتی بسیار آموزنده از سوره مبارکه بقره می باشد.

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ۱۵۵

قطعاً همه شما را با چيزى از ترس‏، گرسنگى‏، و كاهش در مالها و جانها و ميوه‏ها، آزمايش مى‏كنيم‏؛ و بشارت ده به استقامت‏كنندگان‏!

الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَيْهِ رَاجِعونَ۱۵۶

آنها كه هر گاه مصيبتى به ايشان مى‏رسد، مى‏گويندما از آنِ خدائيم‏؛ و به سوى او بازمى‏گرديم‏!

نماز باران

m-kk — Tue, 08 Apr 2008 16:10:18 GMT

بنام خدا ، همان خدایی که بر همه چیز تواناست

آری ، دیروز 19/1/1387مردم شیرازدر کنار گلگون کفنان شهرشان (شهدا) نماز باران خواندند من حقیر نیز به خود جرات دادم و در آن مکان نورانی شرکت کردم تا ادای تکلیف کرده باشم .آن جمع به علت مجاورت با گلزار شهدا و با آن اشکهایی که به علت سخنرانی حجت الاسلام علیرضا حدائق جاری گشت بسیار نورانی تر گردید .ولی آنچه مرا سوزاند آن بود که جمعیت گرچه باشکوه بود ولی به نسبت شهرمیلیونی ما کم بود .به هر حال بر اثر این قلیل توسل امروز20/1/1387پس از دو ماه بی بارانی بالاخره آسمان گریست . و باز این نوای ملکوتی در گوشم طنین انداز شد که " ان الله علی کل شی قدیر"

آری خدا بر هر چیزی تواناست.ولی تا قومی نخواهد سرنوشتش به سوی سعادت رقم نخواهد خورد.

قرآن ، راهنمای قلوب

m-kk — Thu, 27 Dec 2007 12:18:18 GMT

جزء 26 سوره الحجرات آيه 12

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! از بسيارى از گمانها بپرهيزيد، چرا كه بعضى از گمانها گناه است‏؛ و هرگز [در كار ديگران‏] تجسّس نكنيد؛ و هيچ يك از شما ديگرى را غيبت نكند، آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد؟! [به يقين‏] همه شما از اين امر كراهت داريد؛ تقواى الهى پيشه كنيد كه خداوند توبه‏پذير و مهربان است!

نور خدا

m-kk — Wed, 12 Dec 2007 15:52:18 GMT

امروز صبح به گوشه ای خیره شده بودم و در حالی که سینه ام به درد آمده بود به خدای خویش می گفتم : ای خدای بزرگ مرا ازدست این دنیا نجات بده احساس می کنم که حب دنیا بین من و تو، ای آفریدگار بی همتا، ای مهربان ترین مهربانان و ای آنکه بر همه چیز توانایی........... فاصله انداخته . خدایا من بسیار تلاش می کنم که از حب دنیا دوری کنم اما به ناگاه خود را دنیا پرست می بینم .خدایا معجزه ای کن.....

و اما امروز عصر در حالی که هنوز در نبرد با دنیا احساس شکست می کردم ، یکی از تلاوتهای استاد عبد الباسط را در اینترنت سرچ کرده و پخش کردم .آنگاه دیدم که آرام آرام دلم آرام گرفت .چند دقیقه بعد با خودم گفتم ای دنیا من تورا سه طلاقه کردم .من ، هم می خواهم و هم می توانم تورا رها کنم .چرا که آرامش من در رهایی از تومی باشد .از آن لحظه که چند ساعتی بیشتر نمی گذرد احساس می کنم که به خدا نزدیک شده ام

و قدرت تسلط بر هوای نفس را به وضوح در خود احساس می کنم .

و آنقدر این حالت شیرین است که درجلوی چشمانم نوشته ام که :خدایا یاریم ده که این حالت نورانی را حفظ کنم.

رهایی از نادانی

m-kk — Thu, 06 Dec 2007 16:00:18 GMT

خدایا به لوح و قلم سوگند به راز وجود وعدم سوگند

به آشفته حالی که بر خاکت زند بوسه ها دم به دم سوگند

به مرغ غریبی که در قفسی غریبانه سر زیر پر دارد

به مرز فراترازاوج فلک به پرواز مرغان نظر دارد

دور از ما کن چهره خودخواهی را

بر ما افشان پرتو آگاهی را

قلب تپنده

m-kk — Wed, 17 Oct 2007 13:47:25 GMT

سيد صفدر عالمي پرهيزگار و دانشمندي پارساست که ساکنان کوچه سيدان، سالاري آن بزرگوار را پذيرفته و دل به فرمانش سپرده اند. سيد صفدر و همسرش (سکينه بيگم) که زني باسواد و آشنا بر آن بود همچون شوي خويش از تربيت خانوادگي و نجابت ذاتي برخودار بود. سيد جمال الدين در ماه شعبان 1254 ق (1217 ش) در چنين خانواده پاک وارسته اي پا به عرصه وجود نهاد.

تحصيلات:
سيد از پنج سالگي در نزد پدر و مادر آموزش قرآن را آغاز کرد و مقدمات عربي را طي سالهاي اول تحصيل بخوبي فرا گرفت. در سال 1264 ق، به همراه پدرش «سيد صفدر» وارد شهر قزوين مي شود و چهار سال در آنجا ماندگار مي گردد. وي با پشتکار و جديت در حوزه علميه اين شهر به درس و بحث پرداخت و علوم و فنون مختلف را با اشتياق ياد گرفت و در ادبيات عرب، منطق، فقه و اصول سرآمد همدرسان خود شد. سيد جمال الدين در سال 1266 ق به همراه پدر وارد تهران شد. در اين هنگام اميرکبير در سمت صدارت عظمي همچنان قدرت را در دست داشت. سيد در تهران تحصيلات خود را ادامه داد و نبوغ علمي و فضل و کمال سيد بسرعت فضاي شهر تهران را فرا گرفت.

هجرت به نجف:
سيد صفدر در مدت اقامت خود در تهران، به اسرار پيچيده اي که در روح و روان فرزند دلبندش نهفته بود، بيش از پيش پي برد. او جوان خود را در برخورد با عالمان بزرگ و مجتهدان بلند پايه، همانند دانشمندي زبردست و مطلع از رموز علوم يافت که زباني گويا و سخني نافذ داشت. بر اين اساس مصمم شد وي را به مرکز حوزه علوم و معارف اسلامي (نجف اشرف) ببرد و به درياي پرتلاطم علم شيخ انصاري (استاد بزرگوار خود او) وصل سازد.سيد در سال 1266 ق همراه پدر به قصد نجف اشرف از تهران حرکت مي کند. در آنجا به خدمت شيخ مرتضي انصاري مي رسد. وي چهار سال در خدمت آن عالم فرزانه مشغول تحصيل علوم اسلامي مي شود و در علوم تفسيري، حديث، فقه، اصول، کلام، منطق، فلسفه، رياضي، طب، تشريح، هيئت و نجوم به تحقيق مي پردازد و در تمام اين مدت مخارج سيد جمال الدين را شيخ انصاري به عهده مي گيرد و در نهايت درجات علمي او را تصديق و به فتوا دادن در امور شرعي اجازه اش مي فرمايد. اين در حالي بود که آوازه فراست و نبوغ سيد جمال، عالمان نجف، کربلا و سامرا به حيرت واداشته بود، تا اين که مورد حسد و کينه برخي نااهلان قرار گرفت و به توصيه استاد بزرگش، در سال 1270 ق روانه شهر بمبئي در هندوستان شد.

سيد در هند و افغان:
وي در 16 سالگي به همراهي يکي از علماي مورد وثوق به هندوستان رفت. در مدت دو سال اقامت در آنجا و ضمن ملاقات با عالمان و روشنفکران و مشاهده زندگي مردم بخوبي دريافت که هندوستان يکسره در اختيار دولت انگليس است و کشور بريتانيا گرچه به اندازه يک ايالت هندوستان نيست و جمعيتش در مقايسه با جمعيت هندوستان ناچيز به شمار مي رود، توانسته است به آساني اين کشور پهناور را زير سلطه در آورد. از اين زمان بود که فعاليتهاي سياسي و اصلاحي سيد جمال الدين آغاز شد. او در ضمن شناسايي دشمن استعمارگر و بررسي جنبه هاي قوت و رمز موفقيتشان، به تجزيه و تحليل علل و منشأ ضعف و انحطاط مسلمين برآمد و در پي يافتن راه حلي کارآمد، شب و روز تلاش کرد.
او در سال 3ـ1272 ق (1234 ش) به قصد مکه و زيارت خانه خدا از هندوستان خارج شد. پس از زيارت خانه خدا به افغانستان رفت و حدود پنج تا 6 سال در آنجا اقامت کرد و دوباره به هندوستان بازگشت و با سخنرانيهاي آتشين به روشنگري مردم هندوستان بر ضد استعمار پير پرداخت. دولت انگليس بيش از اين نتوانست تماشاگر اين صحنه ها باشد لذا دستور اخراج وي از هند را صادر کرد. اين بود که سيد تصميم گرفت هندوستان را به سوي کشور مصر ترک گويد.

حضور در مصر:
او در سال 1285 ق، از راه دريا وارد مصر شد و در مدرسه جامع الازهر با علماي بزرگ آن کشور ملاقات کرد و در اقامتگاه خود براي جوانان عرب کرسي درس برپا نمود و با سخنرانيهاي پرشور آنان را مجذوب خويش ساخت. ولي اين سفر چهل روز دوام نياورد زيرا حکم اخراج وي از سوي «خديو مصر» صادر شد و سيد به ناچار روانه اسلامبول شد. وقتي ترکان عثماني خبر آمدن سيد را شنيدند بسيار خوشحال شدند و دو شخصيت علمي و سياسي امپراتور عثماني «عالي پاشا» صدر اعظم و «فؤاد پادشا» به پيشواز سيد شتافتند و او را در دربار مورد تکريم و مشاور خويش قرار دادند. ولي چندي نگذشت که در اثر کج انديشي و ترس درباريان و حسادت «شيخ الاسلام»، سلطان عثماني دستور داد تا سيد مدتي را به خارج از اسلامبول سفر کند. از اين رو، وي در سال 1287 ق. به بهانه سفر سياحتي و مشاهده آثار باستاني بار ديگر وارد کشور مصر شد. در اين سفر، پس از ديداري که ميان سيد و رياض پاشا (رئيس دولت مصر) انجام پذيرفت، رياض پاشا سخت شيفته کمالات روحي و معنوي سيد شد و از او خواست تا در مص اقامت گزيند. سيدجمال الدين از اين فرصت طلايي استفاده جست و نخست در منزل جلسه درس و بحث براي جوانان دانشگاهي و طلاب پر شور تشکيل داد و سپس آن را به دانشگاه الازهر انتقال داد و شاگردان بسياري را مشتاق خويش ساخت. او علاوه بر اساتيد و دانشمندان بزرگ مصر با روشنفکران و مردم ارتباط برقرار مي کرد. حتي در قهوه خانه هاي مصر حاضر مي شد و افکار و انديشه هاي خود را براي مردم بيان مي داشت، به طوري که در طول چند سال اقامت در آن کشور توانست تحولات بزرگي را از نظر فرهنگي، سياسي و اجتماعي در اذهان مردم ايجاد کند.
ضمن رشد و آگاهي دادن به مردم، توطئه هاي پشت پرده دشمنان را برايشان معرفي کرد. تا اينکه در شب 17 رمضان 1299 توقيف و بار ديگر از اين کشور تبعيد گرديد پس از آن به مکه عزيمت کرد و با شخصيتهاي مهم اسلامي تماس برقرار ساخت. آنگاه به سوي کشور هند روانه گشت. سيد در پی توطئه های دشمنان اسلام خصوصا استعمار پير مرتب از اين کشور به آن کشور سفر می کرد. وی پس از تبعيد از مصر به هند رفته و برای چندمين بار از هند اخراج گرديد. بعد از آن به قلب اروپا پاريس رفت و مبارزات خود را در آنجا دنبال نمود و در آنجا بود که تبديل به يک چهره جهانی گشت. از عمده فعاليت های او در سال های تبعيد می توان به موارد زير اشاره کرد:
تاليف کتاب رد طبعيون تشکيل جمعيت سری عروه در حيدر آباد هند و تربيت جوانان شجاع و بزرگی همچون محمد اقبال، شوکت علی و محمد علی جناح، راه اندازی مجله عروه الوثقی، ديدار با ارنست رنان حکيم و مورخ مشهور فرانسوی و تغيير بسياری از عقايد او در باره اسلام و قرآن. ديدارهاي وي با «چرچيل»، «سردروندلف» و «لرد سالسبري» در مورد حل مسأله سودان. در اين ديدار رهبران سياسي از انگلستان پس از تعريف و تمجيد از وي، پادشاهي کشور سودان را به سيد پيشنهاد کردند. او بر آشفت و گفت:
«اين تکليف بسي شگفت انگيز است و اين کارها دليل ناداني در امور سياسي شماست. حضرت لرد اجازه دهيد که از شما سوالي نمايم. آيا سودان را مالک شده ايد که مي خواهيد مرا پادشاه آن کنيد؟! »

بازگشت به وطن:
وي با هدف ايجاد مرکز خلافت اسلامي در جزيره العرب از پاريس به سوي قطيف رهسپار گشت. در اين ايام سيد توسط اعتماد السلطنه و حاج سياح محلاتي از طرف ناصرالدين شاه به تهران دعوت شد.
در روز 23 ربيع الاول 1304 ق وارد تهران شد و در منزل حاج امين الضرب براي خود مسکن گزيد، ولي ديري نپاييد که مورد ترس و وحشت و کينه شاه و اطرافيان قرار گرفت. شاه به طور محرمانه از حاجي امين الضرب خواست تا عذر مهمان خود را بخواهد! از طرفي سيد نيز که بنا به درخواست سياستمدار و روزنامه نگار روسي (کاتکوف) به مسکو دعوت شده بود، در نهم شعبان 1304 ق به آن کشور هجرت کرد. وي در آنجا دو سال اقامت گزيد و با رجال سياسي، نظامي و مذهبي روسيه ديدار و مذاکره نمود. يک روز تزار روسيه از وي خواست تا «شيخ الاسلامي» مسلمانان آن کشور را به عهده گيرد ولي سيد در جواب گفت: من خود را مدافع منافع تمام مسلمانان جهان مي دانم. علاوه سيد از تيرگي ميان دولت روس و انگليس استفاده مناسب کرد و افشاگريهاي وسيعي را بر ضد دولت بريتانيا در نشريات روسيه انجام داد که تا آن روز نظير نداشت. در اين زمان بود که ناصرالدين شاه بار ديگر از سيد براي آمدن به ايران و تصلاح وضع سياسي و اقتصادي کشور دعوت نمود.
سيد نخست وارد مذاکره با رجال سياسي روسيه شد و آنها را راضي کرد تا از امتيازاتي که در آن زمان مي خواستند از ايران بگيرند، دست بردارند. سپس در هفتم ربيع الثاني همان سال به ايران بازگشت تا کار اصلاحات را به طور جدي آغاز کند. ولي در اثر توطئه هاي پشت پرده استعمار پير (انگلستان)، زمينه بدبيني درباريان و شاه فراهم شد. هنوز شش ماه از حضور سيد در تهران نگذشته بود که از حکم اخراج خود آگاه گرديد. سيد به عنوان اعتراض به شهر ري (حرم حضرت عبدالعظيم حسني) عزيمت کرد و در آنجا اعلان تحصن نمود و با سخنرانيهاي پرشور، حرم را به دژي استوار مبدل ساخت. چندي بعد فشار سفارت بريتانيا فزوني يافت و ناصرالدين شاه حکم توقيف و اخراج وي را صادر کرد. وقتي دستخط شاه به دست «مختارخان» حاکم شهر ري رسيد، بي درنگ بيست نفر فراش فرستاد و سيد را از بست حرم حضرت عبدالعظيم بيرون آورده، در 28 جمادي الاولي 1308 ق. روانه غرب کشور کرد.

غروب آفتاب:
وي در نيمه اول شعبان همان سال وارد بصره شد. از آنجا نامه اي بسيار مهم و سرنوشت ساز به آيت الله ميرزاي شيرازي نوشت. آنگاه از عراق به سوي لندن حرکت کرد و در آنجا با شدت بيشتري اوضاع ناهنجار دربار ايران را در روزنامه هاي اروپايي افشا نمود و خطر استبداد داخلي و استعمار خارجي را بر ملل مشرق زمين توضيح داد. همچنين نامه هايي به سران قبايل و علماي برجسته عالم اسلام، از جمله نامه اي به علماي بزرگ ايران تحت عنوان «حمله القرآن» ارسال داشت و از خيانتها و بي لياقتي ناصرالدين شاه در اداره کشور پرده برداشت. او با ايجاد نشريه اي موسوم به «ضياء الخافقين»، به فعاليتهاي افشاگرانه خود شعاع بيشتري بخشيد تا اينکه دولت بريتانيا احساس خطر کرد و مانع از ادامه انتشار آن شد و خود سيد را نيز بشدت در تنگنا قرار داد.
در اين هنگام نامه «سلطان عبدالحميد» توسط «رستم پاشا» سفير عثماني در لندن مبني بر دعوت سيد جمال الدين به «آستانه» به منظور اصلاحات سياسي در کشور و حکومت عثماني به دست وي رسيد. از طرفي هم چون سيد از مدتها پيش به فکر ايجاد تقويت «جبهه متحد اسلامي» در مقابل استعمار غرب بريتانيا بود، به اين دعوت پاسخ مساعد داد و با آرماني بزرگ در سال 1310 ق. وارد مرکز خلافت اسلامي شد تا با تأسيس جبهه واحد اسلامي، عزت و شکوت از دست رفته مسلمانان جهان را به آنان بازگرداند. حدود چهار سال براي تحقيق اين هدف مقدس سرمايه گذاري کرد و نامه هاي بسياري به شخصيت هاي سياسي، مذهبي و فرهنگي جهان اسلام نوشت و آنها نيز استقبال خوبي از اين حرکت به عمل آوردند.
از اين سوي، سلطان عبدالحميد هم به خيال اينکه فردا خليفه مقتدر عالم اسلام خواهد شد با سيد جمال الدين همکاري مي کرد. ولي هنگامي که احساس کرد تخت و تاج وي نيز بايد فداي اين آرمان بزرگ بشود به بهانه هاي گوناگون مخالفت و کار شکنيها را شروع کرد. او راه چاره را در آن ديد که بايد کار سيد را يکسره کند و با يک ترفند شيطاني (مسمويت) آن دانشمند سلحشور را به شهادت برساند. سرانجام اين نقشه شوم در مورد سيد جمال الدين عملي گرديد و در 5 شوال سال 1314 ق. به ديدار محبوب خويش شتافت. پيکر پاک سيد با شور و احترام مردم در قبرستان «شيخ لرمزاري» در شهر بندري استانبول به خاک سپرده شد.

در آيينه آثار:
با اينکه سيد جمال الدين اسد آبادي از ده سالگي همواره در سفر به سر برده و مشغول مبارزه بوده است، در هر زمان که فرصتي به دست مي آورد در امر تأليف و تصنيف تلاش کرده است. از اين رو آثار مکتوب اين مرد بزرگ را به دو دسته مي توان تقسيم کرد:
الف: آثاري در موضوعات مختلف که نام برخي از آنها به شرح زير است:
1ـ تتمه البيان في تاريخ الافغان
2ـ القضا و القدر
3_ اسلام و علم
4_ نيجريه يا ناتوراليسم
5ـ الوحده الاسلاميه
6ـ الواردات في سر التجليات
ب: نامه ها، سخنرانيها، مقالات، مذاکرات و مصاحبه ها. که تعدادي از اينها با عناوين «مقالات جماليه»، «نامه هاي سيد جمال الدين»، «شرح حال و آثار سيد جمال الدين» يا در کتابهايي که پيرامون زندگي و آرمان سيد نوشته شده به چاپ رسيده است.

منبع: با اندکی تخلص از کتاب گلشن راز تهيه و تدوين جمعی از پژوهشگران حوزه علميه قم

آرامگاه سعدی علیه الرحمه

m-kk — Sat, 29 Sep 2007 13:50:18 GMT

جهان ای برادر نماند به کس دل اندر جهان آفرین بند و بس

مکن تکیه بر ملک دنیا وپشت که بسیار کس چون تو پرورد و کشت

چو آهنگ رفتن کند جان پاک چه بر تخت مردن چه بر رو ی خاک

حکایتی از گلستان سعدی

m-kk — Tue, 25 Sep 2007 11:23:18 GMT

باب اول در عبرت پادشاهان

حکایت

در یکی از جنگها ،عده ای را اسیر کردند و نزد شاه آوردند.شاه فرمان داد که یکی از اسیران را اعدام کنند.اسیر که از زندگی نا امید شده بود ، خشمگین شد و شاه را مورد سرزنش و دشنام خود قرار داد.که گفته اند: هر که دست از جان بشوید، هر چه در دل دارد بگوید.

وقت ضرورت چو نماند گریز دست بگیرد سر شمشیر تیز

ملک پرسید: این اسیر چه می گوید؟

یکی از وزیران نیک محضر گفت:همی گوید: والکاظمین الغیظ و العافین عن الناس

ملک را رحمت آمدو از سر خون او درگذشت.وزیر دیگر که ضد او بود گفت:ابنای جنس ما را نشاید در حضرت پادشاهان جز راستی سخن گفتن. این ملک را دشنام داد و ناسزا گفت. ملک روی از این سخن در هم آورد و گفت:آن دروغ پسندیده تر آمد مرا زین راست که تو گفتی که روی آن در مصلحتی بود و بنای این بر خبثی .

هر که شاه آن کند که او گوید حیف باشد که جز نکو گوید